Nuova pagina 1

لا عذر

لديك بان تنفي وجودي وحضارتي:

وأنا قبلك من زمان.

لا عذر لديك بان تنفي لون دمي,

وتفرشه بساط احمر لتملا الوديان.

لا عذر لديك لتأخذ الحب من قلبي,

وتقتل نبضي وإحساسي,

وتجعل أيامي كلها حرمان.

لا عذر لديك بان تأخذ وطني,

وتجعلني بلا وطن, أعيش القهر والنسيان.

لا عذر لديك بان تأخذ راحتي وسكينه روحي,

وتسلب تفكيري, وتجعلني أعيش بالأوهام.

لا عذر لديك بان تقتلع النبض من قلبي,

وأنا مثلك إنسان.

لا عذر لديك بان تقتل مولودي,

لتجعلني عاقر لا تلد سوى الآلام.

لا عذر لديك لتخلد الحروف على جسدي,

وتحول جلدي إلى تاريخ من الألحان.

أليس لكل الناس وطن يعيشون به؟

وأنا وحيده وطني يعيش في قلبي.

أليس لكل الناس حضارة؟

وأنا حضارتي سلبت مني.

أليس لكل الناس روح؟

وأنا روح بجسدي.

أليس لكل الناس حب؟

وأنا حبي لأرضي.

أليس لكل الناس تراب؟

وأنا تراب على الأرض.

أليس لكل الناس حلم؟

وأنا أين حلمي؟؟؟؟؟؟؟

هدى جمّال,عرعره 2006

ללא תרוץ

אין לך תרוץ להכחיש את קיומי ותרבותי:

ואני לפניך מזמן.

אין לך תרוץ להכחיש את צבע דמי, לפרשו

כשטיח אדום שימלא את הנחלים.

אין לך תרוץ לקחת האהבה מלבי, להפסיק

את דופק לבי ורגשותיי,

להפוך את ימי לחסרון.

אין לך תרוץ לקחת מולדתי,

להותירני ללא מולדת,

חיה באכזבה ושכחה.

אין לך תרוץ לקחת מנוחת נפשי,

לגנוב את מחשבותי משאיראני חיה באשליות.

אין לך תרוץ לעקור את הדופק מלבי,

הרי, כמוך אני אדם.

אין לך תרוץ להרוג את ילדי,

להפוכי לעקרה, יולדת רק כאבים.

אין לך תרוץ להנציח את האותיות על גופי,

הופך עורי להיסטוריה של לחנים.

הלא לכל אדם מולדת בה הוא חי?

ואני היחידה שמולדתי חיה רק בליבי.

הלא לכל אדם תרבות?

ותרבותי נלקחה ממני.

הלא לכל אדם נשמה?

ואני נשמה בגופי.

הלא לכל אדם אהבה؟

ואהבתי לאדמתי.

הלא לכל אדם עפר؟

ואני עפר על אדמתי.

הלא לכל אדם חלום؟

ואיה חלומי؟!!!!!!

הודא ג'מאל,ערערה 2006

No excuse

You have no excuse to deny my existence and my civilization;

I was here long time ago, before you.

You have no excuse to deny the color of my blood,

Which transformed into a red carpet filling the valleys.

You have no excuse to take the love from my heart,

To silence my heartbeat and feelings,

To make all my days in deprivation.

You have no excuse to take my homeland,

To leave me without home,

Living in oppression and oblivion.

You have no excuse to take away my comfort and peace of mind,

To steal my thoughts, to make me living in illusions.

You have no excuse to tear my heart:

Like you-I am a human being.

You have no excuse to kill my born,

To make me sterile not only give birth pains.

You have no excuse to perpetuate the characters on my body,

Turning them into a history of melodies.

Does not everyone has homeland where he lives in?

Except me, my homeland lives in my heart.

Does not everyone has civilization?

My civilization was robbed from me.

Does not everyone has a soul?

Mine is in my body.

Does not everyone has a beloved?

I love my land.

Does not everyone has an earth?

I am dust on the earth.

Does not everyone has a dream?

Where is mine?!!!!!!!!!!

Huda jammal, arara 2006